en güzel hikayem

Kendimdende birseyler buldugum bir teoman sarkysy.sebnem ferah’in katylymy ile muhtesem olmus parca.

kulaklarim patliyor sessizliginden
yorgunlugundan
oluyorum
sinekler yapisiyor vucuduma
gitmiyorlar
yayiliyor kanlari
vurdugumda
denizi araladim gectim
bir asktan
attim kum torbalarimi
doktum yapraklari
ama uzandin tenime
hissettim
terim akti parmak aralarindan
bazen , ne yaparsan yap olmuyor
kanim hizlaniyor bazen
damarlarimda
kan canaklari aynada
levham boynumda
bir yapbozu tamamlarken
bakiyorum
buyuk parcan eksik
kalbin oldugu
bazen bir vucudu sariyorum
banip parmagimi
tadina bakip
gozumu sevmeye karartip
yapamiyorum

bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen...
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen...

aci bir tat kaliyor
agzimda
bazen yutup
unutup
bazen tukuruyorum
bazen ayilip
uyanip bir nefesle yanimda
adi yok
sirti var bana donuk
bukuk
soguga ceviriyorum suyu
agliyorum
bakip icine
ayilamayip anlayamiyorum

bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen...
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen...

derimin altinda
basarili ayrilik notlari
yazilmis , cope atilmis
intihar mektuplari
vuruyorum sokaklara bedenimi
hayallere
hayatimi yine omuzlarima
acimi alsinlar diye siginip
kurtaracak kadinlara
15 dakkami

bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen...
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen...

(sebnem ferah)
bitti
zor oldu ama bitti
yapamadim benim
baska bir kalbi
bedenin zayifti, kalbin gucluydu
belki
haritasi ama cok
silikti
sert bir seydi iliklerimde
ask
dayandim , ittim
sigmadi , kanirmadi girmedi
ama
siktim pis kani
akittim yaramdan
iyilestirmeye yaladim
gecmisti
sanki
soktum nesteri gogsume
inanmaya halim kalmadi
diye
bitti
zor oldu ama bitti

bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen...
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen...)

korkma
bilirim aciyi
tedaviyi
imkansizligin kekremsi tadini
dun insanlara baktim
kendi kirli camimdan
terkedilmisler coktan
yaradan
tarafindan

sebnem ferah
(ben kesilene kadar yuzdum ama
gorunmeyince karan
biraktim kendimi battim
bir tas gibi
yanmisti , cizilmisti ama
sayrettim aglayarak
sabredip
cok sevdigim bir filmi
artik yalniz senin icin
uzuluyorum
bitti
zor oldu ama
bitti )

benim de zaten hic gucum yok
yuzum yok hic
umudum yok
ama bil ki
farkli bir hayaldi
iskenceydi bazen
bazen cok guzeldi
ama anliyorum sesinden
kurtulmussun sen
nokta konmus bitmis
en guzel hikayem
$ebnem ferahin e$siz yorumu ile milyon kat daha guzelle$mi$ olan parca..$ebnem ferah da olmasa o kadar uzun $arkiyi dinleyene kadar insan cay koyar, kahve yapar ne bilim.
teoman’in piyasaya cikan son albumu.kesinlikle televizyonda donen kliplere aldanip onyargiyla yaklasilmamali albumun tamami dinlendiginde bir butunluk olusmakta ve anlam ortaya cikmaktadir zira.buarada album inanilmaz karanlik ve derindir.bu yuzdendir ki ticari acidan tatmin saglamamistir.ha bana sorarsaniz albumun dumanci teenage tayfasinin agzinda sakiz olmasindansa bu durumda olmasi tercih edilesidir.ayrica bu gizlilik albumu ozel kilmaktadir.ayrica o sacma cover doneminden sonra bu album teoman icin bi gelisim surecinin baslangici olabilir.her albumu birbirinin kopyasi diyenler ise bi gonulceleni dinlesin bi de partiyi.sonra karar verebilirler bu arkadaslar.
sebnem ferah haricinde ki yerlerde sadece "nokta konmus, bitmis en guzel hikayem" kismi etkili olan parca.
teoman ve sebnem "iki yabanci" parcasinda sonra "en guzel hikayem" de yine bir araya getiren sarki..
teomanin ayni zamanda album ismi olarak kullandigi 11 dk 32 sn suren "en guzel hikayem" parcasinin sozleride cok etkileyici..

en guzel hikayem..

"-siktim pis kani akittim yaramdan.. iyilestirmeye yaladim gecmisti sanki..
-kanim hizlaniyor bazen damarlarimda.. kan canaklari aynada. levham boynuma...
-sert birseydi iliklerimde ask.. dayandim ittim sigmadi kanirmadi girmedi..."

gibi sozler iceren ve sozler acisindan teomanin en basarili parcasidir...
banyonun sıcağı yerini odanın nemine kendini bırakırken koltuğa oturuyorum. saçlarımdan aşağı dökülen sular yüzüme demir parmaklıklar çizerken masanın üzerindeki pakete uzanıyor elim. sigara ıslanıyor parmaklarımın arasında, yakıyorum...

"kulaklarım patlıyor sessizliğinden
yorgunluğundan ölüyorum
sinekler yapışıyor vücuduma, gitmiyorlar
yayılıyor kanları,vurduğumda
denizi araladım geçtim bir aşktan
attım kum torbalarımı
döktüm yapraklarımı
ama uzandıntenime, hissettim
tenim aktı parmak aralarından
bazen ne yaparsan yap olmuyor"

öğle sıcağı kavuruyor dışarısını. gazeteyle kapattığım pencereden ışık parçaları düşüyor içeri. yatağımın üzerine düşüyor güneşten çizgiler. derin bir nefes çekiyorum sigaradan. koltuğa oturuyorum, yatağa bakıyorum. hayatımda gördüğüm en güzel vücut yatıyor. en dişi, en güzel, yumuşak hatlarına dökülüyor güneş... dudaklarını öpmek istiyorum...

"kanım hızlanıyor bazen damarlarımda
kan çanaklarım aynada levham boynumda
bir yapbozu tamamlarken bakıyorum
büyük parçan eksik kalbin olduğu
bazen bir vücuda sarıyorum
banıp parmağımı, tadına bakıp
gözümü sevmeye karatıp
yapamıyorum
bazen ne yaparsan yap olmuyor"

gözlerimi açıyorum. sigaranın havaya karışıp ziyan olan dumanlarına küfrediyorum. güneşin önü perdeleniyor. ve karanlıkta daha iyi görünüyor gerçekler. yatak boş, çarşafın yorganın her kıvrımı keskinleşiyor, paslı jiletler, hastalıklı iğnelere dönüşüyorlar. sıcak, yumuşak, tek kişilik "yastığımız" soğuk taş. yatak boş.

"acı bir tat kalıyor ağzımda
bazen yutup unutup
bazen tükürüyorum
bazen ayılıp uyanıp bir nefesle yanımda
adı yok, sırtı var, bana dönük, bükük
soğuğa çeviriyoru suyu
ağlıyorum bakıp içime
ayılamayıp anlıyamıyorum bazen"

yatak boş. oda boş...
lanet olsun, açın şu güneşin önündeki perdeyi...

"nokta konmuş, bitmiş
en güzel hikayem..."